ـ بازم کسی می نویسه که وقتی دستش به روی صفحه کلید می ره احساس آرامش و امنیت می

ـ کنه...

ـ کسی که دیگه موقع فکر کردن به عشق دستاش نمی لرزه... بدنش هم سرد نمی شه... .

ـ کسی که یه موقع همه بهش می گفتن دیوونه... کسی که دنبال کسی بود که اصلا وجود نداشت...

ـ کسی که حالا ۱ سال و ۸ ماه و ۲۰ روزه عشقش رو پیدا کرده... .

ـ یادته؟؟؟

ـ یادته آخرین باری که تو این صفحه نوشتم از همه خداحافظی کردم... از داداشی... از پریسا... از حسرت

ـ از بقیه آدمای وبلاگم... یادته؟؟؟؟؟ یادته چه ساده همه تنهام گذاشتن... با یه خداحافظی همه رفتن...

ـ به قول حسرت آخرش یه خداحافظی ساده است... یادته این خداحافظی شد ۱سال تنهایی... .

ـ یه سال ننوشتم... یه سال همدمم شد یه دفتر... .

ـ نه...شما ها بی معرفت نبودید... حق داشتید... . اینا گله گی نیست... حرفای تکراری هم نیست... .

ـ ایندفعه من واسه خودم می نویسم و عشقم... .

ـ کسی که این همه مدت بود و اما من حس می کردم نیست... یعنی مال من نیست... .

ـ کسی که توی این راه همه اش پیشم بود و اصلا تنهام نزاشت... . کسی که کمکم کرد به هر چی که

ـ می خوام برسم حتی به خودش... . حالا من تنها نیستم... عشقم پیشمه... . با اینکه کمی از هم

ـ دوریم اما عشقش همیشه با منه... . انقدر بهم نزدیکه که حتی صدای قلبش رو هم می شنوم... .

ـ اسمش رو بزاریم چی؟؟؟؟ یه عشق اساطیری و پاک؟ یا یه همسفر خستگی ناپذیر؟... .

ـ هر کی هست و هر چی هست مثه بقیه نیست... . حتی اگه یه روز هم صداشو نشنوم اونو اینجا حس

ـ می کنم... .

***

ـ عشق من حدود ۱۷ سالشه ٬ اسمش هم  مهدی ٬ یه همسفر خوب و مهربون... . یه آدم با یه دنیای

ـ پاک... . من اینجا راجع به خودم و مهدی می نویسم... !

ـ فقط همین...!!!