می خوام برم... بازم ترک کنم... چی رو؟؟؟ ... همین وبلاگ رو می گم... . واسه چند وقتی... .

خسته؟؟؟ ... نه... . جا زدم؟؟؟ ... نه... .

قضیه یه چیز دیگه است... . یه کمی کم حوصله یا بد حوصله شدم... .

می دونی یه جورایی دیگه نوشتن بهم کمک نمی کنه ٬ باعث شده دیگران فکر کنن که من نیاز به

آدم و کمک هاشون دارم... . از اون روز که این رو فهمیدم ٬ وقتی نوشته هام رو می خونم ازشون بدم

می آد... . اینا نوشته های خودمه اما به طرز وحشت انگیزی ازشون بدم اومده... . به آرامش نیاز دارم...

به تنهایی ٬ به خودم ٬ همون مرضیه ی سابق... . یعنی پیداش می کنم؟؟؟

گشتم... نبود... . خیلی هم گشتم... همه جا... حتی توی آلبوم عکسای بچه گی... .

نبود... . گشتم... توی لباسای نوزادی و کوچولو... بازم نبود... انگاری آب شده رفته تو زمین... .

از خجالت؟؟؟ نه فکر نکنم... فکر کنم مشکلش یه چیز دیگه بود... .

گشتم... توی همون خونه که از اول توش بزرگ شد... توی کمد ٬ زیر تخت ٬ پشت در ٬ همه جا...

اما بازم نبود... .

دروغ چرا ٬ یه جایی پیداش کردم ... توی سطر سطر دفترای گذشته... اما چجوری ازاون دفترا بیارمش

بیرون... .

اون گیر کرده... میون یه عالمه کلمه و جمله... . میون حرفها و حدیث های آدمای اطرافش ٬ میون یه

مشت نوشته که بهش می گن تقدیر... .

پ.ن : یه چند وقتی میرم تا خود گمشده ام رو جستجو کنم... می آم... خیلی زود... .

راستی یادت باشه من اینا رو بازم واسه کسی ننوشتم... واسه خودم نوشتم و عشقی که تو وجودمه...

همین... .